Rio De Jeneiro’dan sonra dünyanın ikinci uzun sahili olma özelliğini taşıyan Samandağ sahilleri kum talanları ve rüzgarlar yüzünden her geçen gün bu ünvanından biraz daha uzaklaşıyor.
Yıllar boyunca göz yumulan talandan dolayı denizde meydana gelen çukurlar insanlarımızı ciddi boğulma riskiyle karşı karşıya bırakırken kum kaybı kaplumbağaların nesillerini sürdürebilmelerine de olanak tanımamaktadır. Bu hususta acilen bir şeyler yapılmalı diye düşünüyorum. Yetkililerimizin var güçleriyle son zamanlarda azalmış olsa da kum talanının önüne geçmelerini arzuluyorum.
Rüzgar olayına gelirsek: Batı rüzgarlarıyla birlikte ciddi kum kayıplarına şahit olmaktayız.
Çevlik’ten Meydan Köyü’ne kadarki kumsal için düşünülebilecek doğal bir bariyer bu kumu tutacak ve kaybı önleyecektir .Belirlenecek bir çizgide küçük tepecikler oluşturulabilir ve bu tepecikler buralara kumul bitkiler ekmek suretiyle rüzgara karşı korunabilir.Böylece eşsiz güzellikteki kumsallarımız korunurken doğal dengeye herhangi bir yapay müdahale de yapılmamış olur.
Kumsallarımızın çöp yığınına dönmüş olmasını Suriye ve Lübnan’ın denize çöp atmalarına bağlayan insanların da sahile inip birkaç poşetin üzerindeki yazılara bakmalarını ve Arapça markalar taşıyan çöplerin yanı sıra Türkçe yazılar taşıyan çöplerle de karşılaşacaklardır.
Meydan Köyü’nde denize dökülen Asi nehrinin geçtiği güzergahtaki yerleşim birimlerinin çöplerini nereye döktüklerine bakmak bir bakıma aydınlatıcı olacaktır zira ben geçtiğimiz günlerde kısa bir gezi yaparak aydınlanma fırsatı buldum...
